Inspanningstest
Op deze pagina
Doel
Een inspanningstest of ergospirometrie is een fietstest om jouw conditie en inspanningsmogelijkheid te meten. Je zal dus een maximale inspanning moeten leveren.
De test gebeurt op de dienst consultaties op het gelijkvloers en wordt afgenomen door een longarts of een fysische arts.
De test gebeurt steeds op medisch voorschrift. Gelieve de dag van het onderzoek een verwijsbrief mee te nemen.
Voorbereiding
Verloop
Het onderzoek start steeds met een basislongfunctie (spirometrie) en afname van parameters (lengte, gewicht, zuurstofmeting, bloeddruk en hartslag).
Nadien neem je plaats op een fiets. Er worden electrodenklevers op het bovenlichaam geplakt om de werking van het hart te controleren (EKG).
Een bloeddrukmanchet wordt aan een arm en een zuurstofsaturatiemeter aan de vinger of aan het oor bevestigd.
Het fietsen begint heel licht en wordt vervolgens elke minuut zwaarder.
Tijdens het fietsen wordt de in- en uitgeademde lucht gemeten. De concentratie van de zuurstof en het koolzuur worden met elkaar vergeleken en dat levert informatie op over jouw conditie en inspanningsmogelijkheid.
Soms heeft de arts bloed uit jouw slagader nodig voor en na het onderzoek. Soms worden lactaatwaarden gemeten d.m.v. een prikje in de oorlel. Soms gebeuren er na de fietstest nieuwe longfunctietesten om inspanningsastma na te kijken.
Je wordt tijdens het onderzoek gemonitord door een arts.
Het onderzoek duurt ongeveer 60 minuten.
